Johan Teirlinck

Nu er dingen zijn veranderd
en in de kast versleten kleren
zijn gevonden
blijft die oude geur
hier hangen

als verderf -zo dacht ik eerst-
maar naar ik onlangs
heb vernomen
zou het enkel spijt
en weemoed zijn

dat wij hier tesamen
leefden en de dagen
namen gaven en
niet wisten dat we alles
in de muren krasten

als een teken aan de wand
van wat was,
is geweest -en blij-
om niet weer te keren
dan in dromen af en toe.

Zo zoekt zich hier
een weg, wat ongezegd
verbleef en talmde
zich in geur of kleur
te noemen.

Dat wij ooit
zo lang, zo kosteloos
van leven leefden
en niet eens bemerkten
hoe het licht tot schaduw werd.